Od Yogani

Ja, nie byłam wstanie unieść to wszystko. Najpierw wojna, przemoc, krew, narodziny szczeniąt Deny, a teraz jeszcze śmierć Orona. Oron.

~ Gdzie jesteś? ~ pytałam samą siebie.

~ Czemu mnie zostawiłeś?

Po śmierci mojego ukochanego popadłam w depresję. Nie chciałam jeść i pić. Zapracowywałam się byle zapomnieć o rozpaczy. On zniknął. Raz na zawsze. Spotkamy się dopiero w Neamanie.

Pewnego razu postanowiłam wygramolić się nad Księżycowe Jezioro. Szłam ze zwiększoną głową. Wtem podbiegła do mnie Cajsim.

- Hej. Jak się czujesz?- spytała ze smutkiem w głosie

- Dobrze

- Przecież widzę, że jest źle

- To po co się pytasz? - odburknęłam niegrzecznie, a ona spojrzała na mnie trochę zmieszana i wielce zaskoczona

- Wybacz - dorzuciłam na odchodnym.

Po około godzinie dowlokłam się nad jezioro. Teraz tylko zanurzyłam się w chłodnej toni.

Gdy tak pływałam z rozpaczą w sercu, ujrzałam patronkę Kvamanzi. Co ona tu robiła? A no tak, przecież jest patronem wody. Ona w tym czasie podpłynęła do mnie i powiedziała.

- Wiesz kochana, że jesteś jedynym wilkiem wody posiadającym takie umiejętności?

- Nie rozumiem

- W tafli wody potrafisz ujrzeć i porozmawiać z osobami stojącymi przed Wielką Złotą Bramą?

- To nie jest wbrew ptawu?

- Jest. Ale udało mi się wytargować, przy pomocy Ai, abyś raz do roku mogła skorzystać z owej mocy.

- Czy będę miała jakiś konkretny dzień?

- Tak. To będzie dzień zakochanych

- Dziękuję! - wykrzyknęłam padając do łap patronki.-- Jeszcze jedno

- Słucham cię pani

- Za dwa tygodnie dostaniesz dwie "pamiątki" po ukochanym

Później wszystko rozmazało mi się przed oczyma i i zapadłam się w ciemność.